Herman de Coninck (21 February 1944–22 May 1997) was heralded as the most important flemish poet of the “new realism” movement. I’ve started reading some of his poems since a friend recommended him earlier today. He aimed to make his poetry very accessible. I like this one a lot:

Nog een geluk dat

Zoals met de gek uit het grapje
die zich voortdurend met een hamer
op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
“Omdat het zo prettig is, als ik ermee ophou”-
zo is het een beetje met mij. Ik ben ermee opgehouden
je te verliezen. Ik ben je kwijt.

Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk.
Misschien is geluk: Nog een geluk dat.
Dat ik aan jou kan terugdenken, bv.,
in plaats van aan een ander.

More info, poems, interviews, audio and video on the official fansite: http://www.hermandeconinck.be